De zoon van God en zijn voorvaderen

In het volgende hoofdstuk zullen wij Jezus terug vinden, als zoon van zijn vader die in de hemel is, gesneuveld gedurende de strijd aan de hand van de gerenommeerde volkstelling.

Deze prins is werkelijk van koningsbloeden, verre afstammeling van de koning David.

Gezien de harem van Salomon met zijn 300 vrouwen en 600 concubines, iedere jood heeft de mogelijkheid zich te beroepen afstammeling te zijn van deze vruchtbare voorvader en er moeten beslist andere maatstaven gebruikt zijn om zich te kunnen beroepen op een titel Davidshuis.

Deze zoon had net als alle andere kinderen niet de mogelijkheid zijn ouders te kiezen en nog minder zijn voorvaderen. De afstamming gaat niet in de richting van het verloop van de tijd die sinds de Big Bang tot aan ons dagelijkse vredige leven stroomt zoals een lange rustige rivier die niet terug kabbelt naar zijn bron.

In wezen zou hij zich begrensd moeten houden door zijn moeder te noemen, de heilige Maria en het vergeten van zijn verre voorvaderen met een doopzeel van zo menig andere potentaten die de geschiedenis ons gegeven heeft

        

De stamboom van David is als volgt:

Abraham

Isaac

Jacob

Juda

Péréç

Hecçrôn

Ram

Amminadab

Nahshôn

Salma

Booz

Obed

Jessé

David

Salomon

De bijbel vertelt ons de geschiedenis van het leven Abraham tot Juda en uit eindelijk tot de twee laatste grote koningen

Het is niet mijn bedoeling de duizenden pagina’s van uiterst dun papier te kopiëren maar een licht te werpen op de dubieuze kant van deze personages en hun donkere zijde die de schriftstellers van dit monumentale boek hebben achter gelaten om niet te liegen in het aanzien van de Oneindig Grote schepper.

Dit doet me overigens denken aan een anti communistische mop uit de zestigerjaren; Om de koude oorlog te beëindigen doen Kroutchov en Kennedy een hardloopwedstrijd. Kennedy jonger en sportiever wint! De Izvestia Russische krant ” de naam vertaalt is De waarheid” geeft 5 columns op de voorpagina: Grote wedstrijd tussen de URRS en USA Kroutchov tweede en Kennedy op een na de laatste.

Terug naar Abraham “vader van Talrijk” volgens de vertaling van zijn naam. Hij is de echtgenoot van zijn zus in werkelijkheid halfzus van verschillende moeder zoals gebruikelijk bij polygamie.

Hij reist met zijn “smala”, een hebben en houen met tenten en vee. Waardoor zij in het gehele midden oosten en in Egypte verzeilt raken.

De Farao wil Sara in zijn harem nemen en Abraham zegt alleen maar dat het zijn zus is en verzwijgt dat het zijn vrouw is. Tot hieraan toe lijk het mij normaal, een Farao of zelfs een koninkje had alle rechten en in onze middeleeuwen dijrecht( droit de cuissage) was in wezen niet anders. Het verhaal begint verdacht te worden met de komst van Sara in de harem worden alle vrouwen steriel. Onze van  verre verleden vertellers hadden niet de moderne kennis van onze moderne geneeskunde en in wat minder poëtische termen; zij had hen met een geslachtsziekte besmet.

De Faro komt er achter en geeft Sara terug aan haar legitieme eigenaar en vergoed deze laatst koninklijk. Voilà onze aartsvader stinkend rijk!

Uiteindelijk Sara is ook steriel en haar broer neemt een Egyptische concubine, de dienstmaagd van Sara met de naam Haggar.

Zij wordt spoedig zwanger en krijgt mot met haar bazin Sara en vlucht de woestijn in maar een engel overtuigt haar weer terug te gaan naar haar werkgeefster. Reeds aangehaald in het hoofdstuk Baal, was zij zwanger voor of na haar slippertje want Abraham is al 86 jaar.

Er wordt een zoon geboren en krijgt de naam Ismaël.

Alles is mooi en prachtig en Haggar voelt zich gelijkwaardig of meer dan Sara, die duidelijk niet zwanger wordt.

De zaken veranderen wanneer drie boodschappers het koppel komen bezoeken en voorspellen dat Sarah een kind zal krijgen. Sara lacht er om en het hoofdstuk eindigt sic “ Sarah ontkent; ik heb niet gelachen want zij kreeg angst”, maar hij antwoorde “ je hebt er wel om gelachen”.

Dit doet mij denken aan een film met Antony Quinn die een eskimo speelde . Hij presenteerde zijn vrouw aan een priester die in zijn nederzetting kwam, en wilde dat zij met haar zou “lachen”(naar gebruik eskimo).De weigering van deze missionaris van dit aanbod, maakt van deze primitieveling een moordenaar.

De boodschapperengelen waren goed geïnformeerd zie het schilderij van Tiepolo hoofdstuk Baal.

Gezien de leeftijd van 99 jaar van de naar zeggen vader heb ik enige wantrouwen in de genetische afstamming van het vaderschap van Abraham. De chromosomen hebben hun plaats en belang in de toekomstige generaties maar de kant van beschaving en opvoeding is beslist belangrijker dan al dat zoeken naar de puurheid van de afkomst van onze genen, anders zouden wij dichter staan tot de intelligente primaten.

Isaac wordt geboren zoals voorspelt en Sarah gaat haar revanche nemen door haar concurrente Haggar met haar zoon Ismaël te verbannen.

Is het de hoge leeftijd die de patriarch odieus maken of het gebruik van dit volk?
Aller eerst, hij is de baas, en een twist tussen vrouwen laat hem in geen enkele vorm vrij uit te gaan.
Naar de teksten laat hij zich besnijden met zijn zoon Ismaël die 13 jaar is en hij 99 (Ge.17-24).

Hij stuurt Haggar (ge.21-8 ) met Ismaël op haar schouders manu militari de woestijn in met een waterzak en een brood. Een gruwelijke dorstdood stond hun te wachten wanneer de dienst engel hen niet op het laatste nippertje gered had door een put aan te wijzen.

Bin Laden en Saddam  zijn deze engel nog dankbaar en menig anderen die ik niet minder sympathiek vind.

Of te wel Ismaël is een dwerg of Haggar is een reus want het dragen van een kind van 14 Jaar op de schouders is niet logisch en niet gebruikelijk.

Enige tijd later gaat deze bejaarde recidiveren. Hij hoort stemmen en onze allochtonische afstammelingen van de Parijse voorsteden zeggen dit nog heden ten dage als zij een meisje levend verbranden of hun keel afsnijden zelfs de burgemeester van Parijs werd half “geripped”

Naar zeggen vraagt hij de unieke God de opoffering van zijn unieke zoon die hem overblijft. De opoffering van kinderen was gebruikelijk bij de Kaanatische bevolking en nog uitgeoefend 100 jaar later bij de Pheniciers met hun (Afgod) Baal-Moloch en ook bij de Indianen in Amerika.

Afschuwelijk, onze huidige beschaving is goed geplaatst om deze  volken te berechten met onze 1 000 000 abortussen per jaar in Europa op geofferd aan de God Mammon, God van de welvaart, geld!

Gelukkig houdt de Engel de hand tegen van deze moordenaar en het zijn nu de Joden die God dankbaar zijn de dienst engel gestuurd te hebben .

Zijn neef Lot in Sodome is niet beter want bied zijn beide dochters, nog maagd, aan de muitende bevolking die er mee kon doen wat ze wilden onder voorwaarde de boodschappers door God gestuurd die zij wilden sodemieteren vrij lieten gaan. Uit eindelijk verkracht hij hen zelf. De bijbel geeft de schuld aan de twee dochters ?? De kinderen uit deze incest geboren geven de volkeren Moabiten en Ammonieten.

De volgende generaties valt weinig te bekritiseren over Isaac en Jacob. Dit zijn geen directe zonen van Abraham maar waarschijnlijk kleinzoon of achter kleinzoon want de leeftijd maakt een directe afstamming niet mogelijk.  De zonen van Jacob zijn minder onbevlekt. Zij verkopen hun broer Joseph, lieveling van zijn vader, aan Arabieren die hem naar Egypte verkopen. Zie het verhaal van de vette en magere koeien. Zij moorden een dorp uit die zich laat besnijden en Ruben de oudste zoon van Lea gaat met de bijvrouw van zijn vader in geslachtsgemeenschap. Komt als laatste Juda die ons interesseert als voor vader van David.

Hij heeft 3 zonen ER, Onân en Shéla.

Juda geeft een vrouw, Tamar, aan zijn zoon. God houdt niet van ER en laat hem sterven. Het gebruik bij deze volkeren wil dat de tweede zoon deze vrouw neemt maar de kinderen die uit deze unie voortkomen, dragen de naam van de gestorvene broer.  Onân heeft hier geen zin in en wanneer hij met Tamar gemeenschap heeft “gaat hij zingend de kerk uit”

In de teksten staat “hij laat zich gaan op de grond “ met andere woorden een onderbroken  coïtus.

Sindsdien hebben wij condooms uitgevonden met hun driedubbele voordelen : geen risico voor zwangerschap , niet vervuild zijn van een andere klant en een barrière tegen geslachtziektes. 

Nog heden ten dage noemen wij Onanisten, kinderen die in bed plassen.

Opnieuw is God vertoornd en Onân gaat zijn broer achterna. De derde zoon is nog te jong om de zaak over te nemen en nu gaat de intriges zich toespelen! Tamar wordt terug gestuurd naar haar vader. In de tussen tijd sterft de vrouw van Juda en na zich getroost te hebben met het verlies van zijn vrouw gaat Juda naar het feest van de schapenschering. Tamar die hier hoogte van krijgt gaat naar een kruispunt met chador als hoer verkleed en vangt in haar netten de arme Juda.

Wij zijn hier in de verklaringen waardig van onze maître Dumas die het heel normaal vond dat zijn vriendin waarvan de intelligentie niet de hoofd kwaliteit was, van de IQ was de “Q”(cul)groter dan de “I”, een bedrag van 15 miljoen Gulden kon ontvangen en een salaris van een eerste minister.

Eerste opmerking; in het midden oosten een vrouw die zich prostitueert draagt geen chador anders word zij gestenigd!

Juda in weduwschap maakt gebruik van deze verboden zeden. Daarbij komt nog dat hij geen creditkaart of geld bij zich heeft. Hij geeft zijn zegel ring, koord, en wandelstok als garantie voor zijn wipje. Gelukkig maar voor onze leerlinge hoer want zwanger wordt zij bij haar schoonvader gebracht die zo te zien een belangrijke Parain was. Het feit de eigendommen van Juda te tonen red haar van een zekere steniging en bevalt uiteindelijk van een tweeling. De oudste heet Pérèç en de tweelingbroer Zérah.

Pérèç interesseert ons als voorvader van David.

In feite is het een hoeren zoon en Juda beschermt haar met zijn vrijbrief. Dit keer zijn het niet de hemelse Chromosomen maar Juda als patriarch neemt het vaderschap tot zijn verantwoording net zo als zijn overgrootvader.

De naam Juda wordt Jehuda, Jude, Jew, Jood en in het Frans Juif.

De achter achter kleinzoon van Pérèç, Booz ontmoet Ruth en ik bespaar de lezer de genealogie van de incest zonen van Lot al genoemd, Tamar ook beschreven, en de hoer die Jericho verraden had en tot het joodse volk was opgenomen.

Uit deze mic mac wordt op zekere dag David geboren !

Uit een dergelijke referentie van voorvaderen kan men alles verwachten en het vervolg is niet minder saai!

David begint zijn carrière als courtisan aan het hof van Saoûl.Deze koning is alcoholist en bezuipt zich. In het Frans soûl wil zeggen dronken maar het woorden boek zegt dat dit woord van het Latijn satier (verzadigd) stamt,? vreemd! David ontliep een vermoording door deze jaloerse dronkaard. Zie bijgaande afbeelding:

Is hij jaloers op zijn zoon Jonathan voor wie David zegt dat zijn liefde groter was dan die van een vrouw. Vreemde zeden en wanneer een afgevaardigde dame van de Knèseth er uit gooit naar de ploeg integristen van de uiterst rechtse kant “ Jullie David en Salomon zijn een stelletje homoseksuelen”. De opschudding is nog steeds niet beëindigd want het probleem is Israël ( uit gesproken in het Frans “qui sera elle” wie zal zij zijn).

Na de dood van Jonathan en vervolgens Saoûl wordt David koning.

Deze parvenu vaart met stoom en zeil, zoals men in Frankrijk zegt, en houdt er een harem op na zoals alle potentaten in deze landen en niet te bevredigen zoals een vrouw of jongen opgevoed door een possessieve moeder wil hij er nog eentje bij voegen namelijk de vrouw van zijn generaal Uri. Hierbij vergeet hij het tiende gebod. Hij stuurt Uri vervolgens naar de eerste gevechtslijn zodat hij sneuveld en kan op die manier de schone Bathshabee als hoofd favoriete nemen. Zij geeft de geboorte van Salomon en gelukt het de andere prestigieuze rivaal zonen Absalomon en Adonias te elimineren. Salomon is voor het Hebreeuwse volk hun grootste Koning maar zijn opvolging luidt de afgang in en sindsdien wacht men op de Messie  die voor anderen gekomen is .

Conclusie; Nom d’un Dieu men moet de kinderen van God niet beschouwen voor wat zij niet zijn.